Literature Against Economic Dictatorship: February 2014

Συνάντηση Αναστασιάδη – Έρογλου

Συνήθως όταν ηγέτες συναντιόνται υπάρχουν οι συνηθισμένες αγκαλιές, αλλά όπως αρμόζει στην περίσταση, ο Νίκαρος γονάτισε και φίλησε τα πόδια του Έρογλου, αμέσως μετά του γραμματέα του, προχώρησε και έκανε το ίδιο με τον οδηγό του. Βρήκε και μια Τούρκικη κατσαρίδα και προσπάθησε ανεπιτυχώς να κάνει το ίδιο. Η Τουρκική σημαία όμως δεν του γλύτωσε. Εκεί να δεις φιλιά και χαρές. Ευτυχώς Τούρκοι μπράβοι κατάφεραν με χίλια ζόρια να την πάρουν από τα χέρια του. Όσες Τουρκικές σημαίες και αν είχε σπίτι του, δεν του έφταναν. Εάν είχε ένα ελάττωμα ο Νίκαρος ήταν μόνο αυτό. Το άκρατο πάθος και λαγνεία για ότι ήταν Τουρκικό. Αφού του έδωσαν τα ψυχοφάρμακα του κάτι που πήρε ώρα μιας και έπαιρνε τόσα πολλά, δρόσισε το βαθύ λαρύγγι του με κανα δυό μπουκάλες ουίσκι, έτσι για να συνέλθει λιγάκι.

Αμέσως μετά προχώρησε η συζήτηση.

Νίκαρος – Είσαι ευχαριστημένος Πασά μου;

Έρογλου – Γιατί να είμαι;

Νίκαρος – Συγχώρεσε με, αλλά νόμιζα θα ήσουν χαρούμενος. Όλη η Κύπρος, νότια και βόρεια έχει γεμίσει έποικους συν το ότι έφυγαν τόσα πολλά εθνικιστικά ελληνικά γουρούνια από την Κύπρο. Θα νόμιζα ότι τώρα που είναι έτσι τα πράγματα θα’ σουν ευχαριστημένος.

Έρογλου - Κοίταξε, δεν λέω ότι τα πήγες άσχημα, ειδικά τώρα που κατάλαβαν ότι κανένας πρόσφυγας δεν θα πάρει τίποτα πίσω, και ότι όλα ήταν ψεύτικες υποσχέσεις μέχρι να καταλυθεί η πρώην Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι αλήθεια ότι τους έπεισες και το’ χαψαν αλλά παραμένει το άλλο.

Νίκαρος – Οι επιθυμίες σου, είναι διαταγές

Έρογλου – Το ότι η Τουρκία ελέγχει όλο το φυσικό αέριο είναι καλό όπως και το ότι ελέγχει όλη την Κύπρο αλλά οι έποικοι μας χρειάζονται τους γκιαούρηδες για δούλους όπως τότε που οι Σριλανκέζοι έκαναν αυτή τη δουλειά. Όπως τους εξευτελίζατε τότε, έτσι θέλουμε εσείς να πάρετε αυτό τον ρόλο. Άν όλοι φύγουν, τότε ποιος θα μας κάνει τα χαμαλίκια. Οι ένδοξοι έποικοι από την Ανατολία θέλουν τουλάχιστον ένα δούλο ο καθένας.

Νίκαρος – Μα δεν μπορώ να τους απαγορεύσω να φεύγουν.

Έρογλου – Έλα τώρα………. Έλα, κάνε τους τόσο φτωχούς που να μην μπορούν να αγοράσουν ούτε το one-way ticket.

Νίκαρος – Πραγματικά σε θαυμάζω που είσαι τόσο προοδευτικός. Εκεί που νόμιζα ότι τους ήθελες όλους να φύγουν για να είναι παντελώς Τούρκικο το νησί, εσύ δείχνεις τεράστια μεγαλοψυχία.

Έρογλου – Τους δίνω την ευκαιρία να είναι δούλοι. Βάλτο για δημοψήφισμα σε όσους έχουν απομείνει. Λες να υπάρχει ακόμα κανένας έξω που να αντιστέκεται και να μην ψάχνει για αφέντη; Είμαι σίγουρος ότι τώρα που έχουν καταλάβει ότι έχασαν το κράτος τους και οιανδήποτε πιθανότητα ότι θα έπαιρναν πίσω τις περιουσίες τους, το μόνο που τους έμεινε είναι τουλάχιστον να βρουν αφέντη που θα τους δεχτεί.

Νίκαρος – Έρογλου μου είσαι ιδιοφυία.

Έρογλου – Το ξέρω. Μου το είπε πρόσφατα ο Σόιμπλε ο ίδιος.

Νίκαρος – Εγώ όμως είμαι ο καλύτερος δούλος έτσι δεν είναι;

Έρογλου – Καλά τώρα.... μην το παίρνεις και πάνω σου. Πάντα υπάρχει ο Μακάριος Δρουσιώτης, ο Μαρκίδης και τόσοι άλλοι.

http://www.facebook.com/pages/Literature-Against-Economic-Dictatorship/139372089575447