Ο Δημήτρης Χριστόφιας πήγε για ύπνο όπως κάθε νύχτα με την συνείδηση
του ήσυχη όπως πάντα. Ίσως το μόνο πράγμα που, τον έκανε να αργεί να κοιμηθεί
ήταν όταν σκεπτόταν ότι εμείς στην Κύπρο είμαστε τρομακτικά άτυχοι που δεν τον
έχουμε για πρόεδρο για την τωρασινή πενταετία. Φυσικά αυτό αποδιδόταν κατά το
νου του στην συνηθισμένη απερισκεψία μας. Όπως και να ‘χει γι’ αυτήν την νύχτα ροχάλιζε
πιο δυνατά ακόμα και από τον ίδιο τον ΑΝΝΑΝ-στασι-άδη. Έξαφνα ήρθε στα όνειρα
του ο Karl Marx και βρέθηκε να συζητά μαζί του.
Marx – Ρε Δημήτρη τι κάνεις;
Δ.Χ – Σύντροφε Marx πώς έκανες τόσα χρόνια να
έρθεις στα όνειρά μου;
Marx – Πριν μπούμε σε αυτό το κομμάτι ας
συζητήσουμε διαλεκτικά κάπως για να σε γνωρίσω καλύτερα.
Δ.Χ – Σύντροφε... ρώτα ότι θες.
Marx – Για πες μου πώς κινείτε το σκεφτικό σου γύρο
από την ιστορία της Κύπρου.
Δ.Χ. – Αμέ. Πρώτα απ’ όλα ας πάμε στο 1955-1959.
Εκεί οι ομοεθνοίς μου αψυχολόγιστα άρχισαν τον αγώνα ενάντια στους Εγγλέζους αψυχολόγητα
και βιαστικά διότι δεν είχαμε προηγουμένως δεχθεί να γίνουμε ένα με τους
αδελφούς Τουρκοκύπριους. Έτσι κι όταν κερδήθηκε η ανεξαρτησία οι ακροδεξιοί που
νίκησαν δεν μπορούσαν να δεχτούν την μελωδία των μιναρέδων. Ψοφούσαν μόνο για
κάτι Ελληνικούς Εθνικούς Ύμνους. Άρα δεν δέθηκαν.
Marx – Μα απ΄ότι ξέρω οι Τουρκοκύπριοι δεν ήθελαν
καν να συμμετέχουν στον απελευθερωτικό αγώνα και συμμαχούσαν και με τους
Εγγλέζους.
Δ.Χ – Μερικές φορές σύντροφε Marx απορώ πως κολλάς
στις λεπτομέρειες τόσο πολύ.
Marx – Για συνέχισε.
Δ.Χ. – Μετά, εμείς, εννοώ, η ηγεσία του ΑΚΕΛ αγωνιζόμαστε
να καταλάβουν όλοι οι Έλληνες της Κύπρου ότι η Κύπρος δεν είναι Ελληνική και
ότι η καλύτερη λύση θα’ταν το σμίξιμο μας με τους Τούρκους για να γίνουμε ένα.
Ώσπου οι φασαρίες του 1963 – 64 ανάτρεψαν τα δεδομένα.
Marx – Μα αυτές ήταν υποκινούμενες από το βαθύ
κράτος της Τουρκίας.
Δ.Χ. – Είδες που σου έλεγα, οι μικτοί γάμοι έλυναν
το πρόβλημα.
Marx – Και το ότι οι Τούρκοι είχαν διαφορετική
Ιστορία, κουλτούρα, θρησκεία και ότι σκαφτόσαστε τόσο διαφορετικά.
Δ.Χ. – Μα γι’ αυτό εξάλλου ήταν τόσο λάθος ο
αγώνας του 1955 – 1959. Εάν έμεναν οι Εγγλέζοι μέχρι το έτος 2045 το όνειρο μου
θα γινόταν πραγματικότητα.
Marx – Μα ίσως θα γινόσασταν δουλοπάροικοι των
Εγγλέζων, συν το ότι θα ήσασταν η μόνη αποικία στον πλανήτη που είναι εν ζωή 60
με 70 χρόνια μετά που τελείωσε η αποικιοκρατία σε όλον το κόσμο.
Δ.Χ. – Marx μου... Αγαπητέ δάσκαλε, σύντροφε βλέπω
είσαι λίγων αδιάβαστος... τα Βρετανικά σύμβολα γιατί κρέμονται πάνω στο
προεδρικό. Ακόμα μέσα μας βαθειά εμείς ποτέ δεν δεχτήκαμε ότι δεν είμαστε
αποικία... συν τις βάσεις, συν την Αγγλική σχολή που βγάζει παιδιά που συνεχώς
και συνέχεια είναι μιας άλλης κουλτούρας... νέας... που δεν έχει να κάνει
τίποτε με τον ελληνισμό ούτε με τον Τουρκισμό.
Marx – Έχεις δίκιο σε αυτό.
Δ.Χ. – Μα αυτό είναι το πρότυπο. Οι Εγγλέζοι το
κάναν όταν διοίκησαν για να ευνουχίσουν το εθνικό στοιχείο και σε γενικές
γραμμές το κατάφεραν. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ προοδευτική όπως πάντα ήθελεν σαν
γλώσσα την Κυπριακή διάλεκτο και ότι έκαναν πριν οι Εγγλέζοι.
Marx – Μα οι Τούρκοι ούτε κατάδιάνοια θα δέχονταν
έτσι πράγμα.
Δ.Χ. – Είδες, εάν όμως ξεχνούσαμε ότι είμαστε
τάχατες Έλληνες ίσως να μην είχαν τόσο πρόβλημα στο να μας ανεχτούν, γι’ αυτό
και κατά την προεδρία μου μοίραζα υπηκοότητες σε Τούρκους αβέρτα…… εντάξει έγινε
ότι έγινε μέχρι που ανέλαβα πρόεδρος το 2008.
Marx – Με σύνθημα την δίκαια κοινωνία.
Δ.Χ. – Και το πέτυχα.
Marx – Πως;
Δ.Χ. – Τώρα που όλοι τα’ χασαν όλα, γιναν όλα ίσα
κι όμοια.
Marx – Άρα έτσι όλοι φτώχυναν και όλος ο πληθυσμός
θα υποφέρει χωρίς ανισότητες.
Δ.Χ – Και να σκεφτείς αχαριστία, μερικοί φασίστες
φωνάζουν κιόλας ότι δεν δικαιούμαι την λιμουζινάρα μου. Και εγώ δεν είναι ότι
την θέλω.
Marx – Αλλά.
Δ.Χ. - Εν ο «Πανάος» ο οδηγός μου που φωνάζει ότι η προηγούμενη υπερμεγέθης
μερσεντάρα μου έχει παλιώσει λιγάκι….. κοντεύει να κλείσει δύο έτη.
Marx - Δηλαδή ο Πανάος είναι το πρόβλημα. Νιώθεις
ότι πρέπει να έχει την καινούργια για να σε οδηγά με στυλ.
Δ.Χ. – Ο άνθρωπος έχει κλάση και εγώ ποτέ δεν
παίζω με τον ψυχισμό του συντρόφου οδηγού. Να σκεφτείς ότι πριν έρθει σε μένα δούλευε
κάτι λογιστικά σε μία από αυτές τις φασιστο-καπιταλιστικές εταιρίες και τους
έλεγε ψέματα ότι δεν με ψήφισε.
Marx – Ωραίος.
Δ.Χ. – Και ψηλός... λεβέντης.
Marx – Τέλος πάντων για πες. Πως δεν τα κατάφερες να λύσεις το Κυπριακό με
τον σύντροφο Ταλάτ.
Δ.Χ. – Εκεί έχω απορία. Δώρα του έκανα, γενναίες προσφορές – πακέτα –
έφτυνα τους δικούς μου – Δίναμε στους νεόπλουτους Τουρκοκύπριους που έγιναν
έτσι πουλώντας και εκμεταλλεύονταν περιουσίες προσφύγων, δωρεάν
ιατροφαρμακευτική περίθαλψη….. συν ρεύμα, συν το ότι τους αφήσαμε να μας κοροϊδεύουν
συνεχώς και συνέχεια με το να μας μεταπουλούν τούρκικα προϊόντα ως δήθεν δικά
τους, ενώ ήταν γεμάτα απαγορευμένα φυτοφάρμακα... φυσικά εγώ έπαιρνα πάντα
βιολογικά προϊόντα μια και καταβάθος είμαι οικολόγος συν του ότι δεν ήθελα να
με πονούν τα άντερα μου... Πάντα έλπιζα να τα τρώνε αυτά μόνον τα ακροδεξιά
στοιχεία... Τι νομίζεις.
Marx – Θα στο απαντήσω μετά. Για πες μου όσον αφορά
το Μαρί;
Δ.Χ. – Όλοι αυτοί οι γελοίοι που συγκεντρώνονταν
έξω από το προεδρικό δεν μου έχουν ζητήσει συγνώμη ακόμα.
Marx – Για τον Παπασάββα;
Δ.Χ. – Έχει πολλούς που ζηλεύουν τις Μασέλες του.
Marx - Για τα ρουσφέτια;
Δ.Χ. – Πραγματικά εκεί είναι που νευριάζω. Όλα τα κόμματα, τουλάχιστον τα
δύο μεγάλα συν το ΔΗΚΟ γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει κράτος,…. υπάρχει μόνον κόμμα
κάθε φορά που αναδημιουργά καινούργιο κράτος όταν εφόσον εκλέγετε. Η Κύπρος
είναι ένα νέο φέουδο ανά πενταετία. Δεν μου απάντησες όμως για τον Ταλάτ.
Marx – Αυτοί είναι Τούρκοι και το ξέρουν ενώ εσύ ή
οι άλλοι μόνιμα νομίζετε ότι αυτοί θα δεχτούν ποτέ να το ξεχάσουν με το να
γωνατάτε;
Κάπου εκεί ο Δημήτρης Χριστόφιας συνέχισε τον ύπνο
του χωρίς να συμβαίνει τίποτε.
Ταυτόχρονα ο Marx επέστρεψε στη κόλαση όπου συνάντησε
το διάβολο ο οποίος του είπε¨
Βελζεβούλ – Κατάλαβες γιατί σε έχουμε εδώ; Έχεις ενεπνέυσει
και πριν το Δημήτρη τόσα άλλα παιδιά «Ο Δημήτρης όμως».
Marx – Μέχρι πριν να του μιλήσω δεν το’ χα πάρει χαμπάρι. Μετά όμως από την
τόσην δικαιοσύνη του Χριστόφια. Ναι.
Πράγματι ενώ πριν ο Marx διαμαρτυρόταν που ήταν στην κόλαση, αμέσως μετά ουδέποτε
το έκανε. Βρήκε κι αυτός επιτέλους την Δίκαια κοινωνία του.